Evlat Sen Ne Güzelsin

‘Ah Berat bir daha seninle parka gelmem. Bu son.  Baş edemiyorum’ diye hayıflanıyordum. Biraz ileride 3 kişilik bir aile. Anne ve baba olduğunu düşündüğüm iki kişi aralarında 14-15 yaşlarında bir erkek çocuğu. İkisi de çocuğun koluna girmiş yürümesine yardımcı oluyorlar. Anladığım kadarıyla çocuk hem fiziken hem de aklen engelli.  Anne babası da parka getirmiş gezdiriyor. Etrafı gösteriyorlar. Yavruları  da yüz kaslarının izin verdiği ölçüde gülmeye çalışıyor heyecanlanıyor hızlı adımlar atmaya çalışıyor. Ama bacakları izin vermiyor. Çok kısa bir süre izledim sonra gözden kayboldular. Ama bu kısa sürede ders alacağım çok şey gördüm.

 Pişman oldum Rabbimin sağlıklı verdiği oğluma kızdığım için.  Şükrettim Rabbim her yönden sağlıklı evlat verdiği için. Dua ettim  o aile ve diğer aileler için. 

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s