Yalnızım

(gece yazıp yükleyemeden uyuyakaldığım bir yazı)

Zor bir akşam geçiriyorum.

Berat’ımdan ayrıyım. O’nu anneannesine bırakmak zorunda kaldım. Evimde yalnızım. Eşimden ve oğlumdan ayrı yalnız başınayım. Hüzün çöktü yüreğime. İkisini de özledim. Sevdiceğimden 11 gündür ayrıyız. O’nun yokluğu üzerken bir de Berattan ayrı bir gece geçirmek. Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın. Çok zormuş.

Saat başı annemleri arayıp durum kontrolü yapıyorum. Sevgili eşimle nette görüşüyoruz bir yandan. sabah olsa oğluma, Pazar olsa eşime kavuşsam. Onlarsız bir hayat düşünemiyorum. 

Reklamlar

  Ben ve Berat Ramazan ayına annemlerin yanında girdik. Eşim bizden çok uzaklarda . On gün kadar burada olamayacak .

Berat her zaman olduğu gibi ilk iki geceyi bol aglamali geçirdi.adaptasyon meselesi sanırım 🙂 Buraya geldiğimizde yer yatağı hazırlıyoruz. Uyandığında ya beni yada diğer odadaki annemi uyandırmaya gidiyor tatlım benim.  O da rahat bende rahat oluyorum.

Gündüzleri hep balkondayiz. Burası hafif serin oluyor. Ramazan için çok ideal. Balkonda yok yok. Elektrikli süpürge, Su şişeleri, oyuncaklar ve yerlere sacilmis mandallar. Hepsi de Beratın arkadaşı. Hele ki süpürge asla vazgeçemedigimiz bir şey. Bende bol bol resim çekip babasına gönderiyorum.
Anneanne ,dede,torun muhteşem üçlü diyorum. Aman nazar değmesin araları çok iyi. Arada annemin özenle yetiştirdigi çiçekleri yolarak aralarında hafif atışmalar olmuyor değil. Bir de büyük sorunumuz balkon kapısındaki tel kapıyı açık bırakması. Evin içi sinek doluyor.
Bugün güneşli olsaydı bahçede şişme havuzu açıp Beratı eğlendirecektim ama.hava kapalı hafifte esintili. Artık yarına kaldı havuz sefası .
Malum bayram yaklaşırken el opmeyi öğretiyorum. ( gelsin bayram harçlıklari) eee benin yaş kemale erince babamdan başka harçlık verende olmuyor . Bende berati yetiştiriyoum. Ama beratta biraz farklı stil geliştirdi. Öptüğü eli karşısındakinin alnına pat pat diye vuruyor. Bu kadarına şükredip bayrama kadar öğretirim diye diliyorum. Bizde günler böyle geçiyor.