Şekersiz ve Unsuz Hayatın 17. günü

Şekersiz ve unsuz beslenmenin 17. günündeyim.  Bugün bir hevesle tartıya çıktım hani  belki biraz bir şeyler vermişimdir diye. Ama o da ne daha önce verdiğim iki  kilonun 1 ini geri almışım. Yani 1 kilo almışım. Fizik, kimya , biyoloji  kanunlarına aykırı bu durum ama. Hani şu akıla gelebilir çok mu yedin?  Hayır çok yemedim. Önceki hayatıma göre çok ama çok sağlıklı hafif beslendim. Ama bu haksızlık. Ağlamak istiyorum. Tamam ben bu yola sağlık için çıktım kilo vermek ilk hedefim değildi fakat  bu kadarını da beklemiyordum açıkçası. Tam bir hayal kırıklığı oldu bende. Hatta bugün bir ara ofistekiler simit yerken yeter bee bende yiyeceğim diye şaha kalkar gibi oldum ama vazgeçtim tamamen sağlık için. Kilo kısmını geçersek onun dışında çok iyi. Günlük hayatta yaşadığım sıkıntılarımın çoğu hafifledi. Bir kere masa başında uyku hallerim ortadan kalkar gibi oldu. İlk hafta alerjik  durumum hafifledi ikinci hafta alerjim tekrar başladı. Bu sefer gün içinde neler yediğimi kayıt altına aldım fark ettim ki süt ürünleri alerjimi tetikliyordu.  E sağlıklı beslenmeye çalışınca mecbur süt ürünleri tüketiyorsunuz.  Yoğurt, peynir, süt tüketmeye başladım ki bunları önceden nadiren yerdim. Yemiş olayım diye yerdim ama şimdi artırdım. 3 gündür yoğurt süt tüketmedim alerjim yine geçti.

Yine aklıma geldi ben niye 1 kilo aldım (şuraya ağlayan smile koyacaktım ama yok )

Şekersiz Ve Unsuz 7 gün

İnternette şekersiz  21 gün, 2 ay ,1 yıl gibi yazılar varken benim 7 gün pekde kayda değer birşey değil aslında. Ama yine de yazacağım çünkü benim açımdan büyük başarı. Kahvaltıda bile bol şekerli gıda tüketen, gece yataktan kalkıp tatlı yiyen ben tam 7 gündür içinde şeker olan hiç birşey yemedi.  Bunun yanında  birde unlu gıdalar.  Aman Allahım nasıl mutluyum 🙂 

Keşke şekersiz ve unsuz hayatın bu kadar güzel olduğunu daha önceden bilseydim. Geç kalmış değilim tabi. Önemli olan sürdürebilmek. 

Hep dilimde kilo vermeliyim lafları dolanır durur. Kimine göre normalim ama ben bu halimi sevmiyorum. Daha çok yaşadığım yorgunluğu. Bir kat çıkınca nefes nefese kalmayı,oğlumla biraz bile oynarken yorgunluktan pes etmeyi sevmiyorum.  Son yıllarda baş gösteren alerjik durumda tam çileden çıkarıyordu beni. 24 saatin 18 saati hapşırırmı insan. Hep hapşırık 🤧 gece uykuda bile hapşırıyorum. 

Gelelim nasıl başladım bu duruma. Bir anda pat diye başladım bu diyete. Çok düşünmeye gerek görmedim. Çünkü ne kadar çok düşünürsem o kadar çok vazgeçecek bahaneler bulurdum kendime. En son kan tahlillerimde pek iç açıcı çıkmayınca en fazla kilo kaybederim dedim akşam saatinde uygulamaya geçtim. 

7 günün sonunda şunu gördüm. Yorgunluğum günden güne geçmeye başladı. Hep bir baş ağrısı olurdu o bir kaç gündür yok. Hapşırmalarım ciddi derecede azaldı ( herhalde unlu gıdalardan oluyordu). En can alıcı olay ise önceki akşam bir arkadaşa denk geldim ve aa sen makyaj mı yaptın dedi. Normalde hiç makyaj yapmadığımı. Hayır makyaj yoktu ama cildimin parladığını söyledi. Eve gelince cildimi inceledim göz altında lekeler vardı onlar kaybolmuş, alnım çenem sağlıklı parlıyordu. Bu kadar kısa zamanda bu kadar değişimi beklemiyordum açıkçası. 

Şimdi Canan Karatayın kitabına başladım ki iyice perçinlesin beni.  

Mutluluğumu da paylaştığıma göre kitabıma dönebilirim 😄