Bir Tatlı Gülüş

Hepimiz huzurlu bir gelecek istiyoruz. Çocuklarımızında gelecekleri mutlu huzurlu olsun istiyoruz pekala. Peki onlara iyi bir gelecek sunmak için neler yapıyoruz? İyi okullara , imkan varsa ilave kurslara, hobi merkezlerine gönderiyoruz. Hafta sonları ailecek avm sinema , doğa yürüyüşleri, piknik gibi faaliyetlerle de birlikte vakit geçiriyoruz.

Peki bunlar iyi bir gelecek için yeterli mi? Özellikle günümüzdeki 3. sayfa haberlerinin çokluğunu görünce. Sizi bilmem ama ben dehşete düşüyorum. Duyduğum endişeden uykularım kaçıyor. Aramızda yaşayan, bu belki komşumuz belki iş arkadaşımız fakat iç dünyası zift gibi karanlık olan insanların olduğu düşüncesi beni deliye çeviriyor.

Biz ne ara bu kadar kötü olduk diyorum. Belki de hep böyleydik. İçimizde bir yerlerde bastırılmış duygular hep vardı.

Sonra o canavarlaşmış ruhların çocukluklarını aklıma getiriyorum. Sevimli birer bebektiler. Doğduklarında kiminin babası iş arkadaşlarına baklava dağıttı. Kimi koç kurban etti. Kimi Mevlüt okuyarak kutladı.

Onların aileleri de gelecek hakkında planlar yaptı. Endişeler duydu. Sonra ne oldu da o minik kalpler birer canavara dönüştü.

Dönüşüm noktası, kırılma anı

Bir insanı canavara dönüştüren o an

Sebep olan ne?

Bunun cevabını çok düşünüyorum.

Aile içi şiddet, maddi imkansızlıklar, ahlak yoksunu ortamda yetişme, irade zayıflığı, iyi örnek olamama.

Evet bunlar iç dünyasında fırtına kopartan şeyler. Kişi de intikam duygusunu körükler. Canavara dönüştürür.

Peki üstüme düşen görev ne? İyi örnek olmayı ele alıyorum. Huzurlu bir hayat istiyor isem çevreme huzur dağıtmalıyım. Çocuğumun huzurlu bir geleceği olsun istiyor isem yine çevreme huzur dağıtmalıyım.

Ben kendim ve çocuğum için küçük ama geri dönüşünün büyük olacağına yürekten inandığım bir yöntemi uyguluyorum.

Tebessüm…

Yürürken, alışveriş yaparken yüz yüze geldiğim insanlara tebessüm ediyorum. ( günümüzde bazı çevreler tarafından yabancıya tebessüm eden kadına iyi gözle bakılmasa da). Yüzümden tebessümü eksik etmemeye çalışıyorum. Eğer aynı karşılığı görürsem iyi günler, kolay gelsin, geçmiş olsun gibi iyi dileklerde bulunuyorum.

Sihirli değneğim yok bütün insanlığı bir anda pamuk şekere dönüştüremem. (Oralarda sesimi duyan varsa bu dileğimi dikkate alsın lütfen. ) Benim yaptığım göle minik bir taş atmak.

Minik bir dokunuş yapıyorum. O birinin ikiye, ikinin dörde ulaştığına inanıyorum bütün kalbimle. Gerçekte etki yapmıyor olabilirim. Olsun bundan benim haberim yok ki. Olumsuzluktan haberim olmadığı için moralimi de bozmuyorum. Yola aynı tebessümle devam ediyorum.

Hadi sizde bu harekete katılın. Kalplere minik tohumlar bırakalım. Kim bilir bazı kalplerde tohumlar çiçek açar. Bilemeyiz fakat dileyelim, inancımız tam olsun.

Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s